Want al schrijvend heb ik de liefde niet bedreven | |
|
| donderdag, 22/01/09 16:19 |
Ik ben zoveel schoner, als ge 't licht uit doe
Wegmoffelen. Begraven. Over en uit.
Met spreekwoordelijke muren opboksen tegen denkbeeldige muren.
Vond ik maar het kijkgaatje, wat ademruimte.
Cynisme en wittewolkjesdromen gaan eens te meer hand in hand.
| | donderdag, 29/05/08 10:42 |
bijna het "echte" leven in...
| | zaterdag, 26/01/08 19:30 |
Bijna tijd voor andere tijden, bijna tijd voor alles terug van vooraf aan.
nog 3 op 6 dagen
We live together in a photograph of time
I look into your eyes
And the seas open up to me |
Wij omhelsden in de veronderstelling van elkaar. | |
«
‹
(1/1)
›
»
|
 | | Zolang het maar niks definitiefs is, zou ik iedereen weleens willen proberen. Vooral ook de mensen met wie ik helemaal niks gemeenschappelijks zou hebben, zoals 'barbiexbitch' of 'Warsteiner'. Ik denk ook spontaan aan 'ikbenlara', omdat ze me een heel complex, naar persoontje lijkt.
Hierbuiten: mensen als Sergio Herman, Helmut Lotti, Gert Verhulst en Marc Uytterhoeven. Omdat ze allemaal kunnen doen wat ze graag doen en omdat ze daar allemaal verschrikkelijk goed in zijn.
Wie jij? | | | | Van de personen hier op Noxa? Of ook daarbuiten? |  | | Oh. Hannelore Bedert.  |  | | Een wetenschappelijke theorie kan nooit bewezen worden.
Stel dat je iemand leert kennen en die persoon vertelt je dat hij in zijn leven al honderden zwarte auto’s heeft gezien. Meer nog, die persoon beweert enkel zwarte auto’s gezien te hebben en nooit een andere.
Mag die persoon dan zeggen dat alle auto’s zwart zijn?
Het antwoord hierop lijkt vrij vanzelfsprekend te zijn: “Neen, natuurlijk niet.” We weten namelijk dat er ook witte, rode, blauwe of groene auto’s bestaan.
Maar stel nu dat iemand je vertelt dat elke steen die hi..
nieuwsbrief : Filosofie
| | | Laten we het daar maar niet te veel over hebben. Ik ben mezelf gisteren gaan inschrijven in de opleiding bibliotheekkunde. Blijkbaar ben ik nog niet voldoende opgeleid. Je mag er niet te veel over nadenken, want het werkt op mijn gemoed.
Als ik een dier was, zou ik vandaag beginnen aan een winterslaap van een paar maanden. |
Om dit gastenboek te tekenen moet je wel lid zijn en je moet ingelogd zijn, je kan je op deze registreer pagina inschrijven en dan heb je ook ineens een eigen profiel. Indien je al lid bent kan je jezelf rechts bovenaan inloggen
|
|
| Leeftijd | 25 |
| Geboren op | 05/02/1985 |
| Geslacht | |
| Status | |
| Woonplaats | |
| Provincie | |
| Land | |
|
| | Muzieksmaak | het krassen van de naald, net voor de plaat begint
kleine greep uit het aanbod: Rocky Voltato, Carla Bruni, The Album Leaf, Arcade Fire, Cat Power, Elliot Smith, Azure Ray, The Beatles, Emiliana Torrini, Belle and Sebastian, Great Lake Swimmers, Bonnie 'Prince' Billy, Tom Mc Rae, Yann Tiersen, Johnny Cash, Joni Mitchell, Sigur Ros | | Films | | Hoe eenzaam je kan zijn tussen mensen : lost in translation | | Games | | trivial . kolonisten van katan . wiezen . scrabble . junglespeed . jenga, quarto | | Boeken | Omdat poëzie het leven mooier maakt...
haruki murakami, jonathan safran foer, ronald giphart, Milan Kundera, Harry Mulish, Paul Auster,... Soms lijkt het lijstje eindeloos te zijn
het boek dat momenteel op mijn nachtkastje ligt: Paul Auster: De man in het duister | | Hobby´s | | . zwijgen en staren in het niets. pyjamabroeken . muziek . een bad met heel veel schuim . brieven . gedachtenpuntjes . haar dat naar shampoo ruikt . kartonnen drinkbusjes met een rietje . foto's maken . magnesiumsticks . wiezen . groene thee . blocnotes | | Sport | | bij het lachen gebruik je, naar het schijnt, 17 spieren | | Lievelingseten | | thais, afrikaans, indisch, vietnamees, fruit, zelfgemaakte ice tea en frietjes | | Extra info | ALS OOIT
Als ooit jouw aanraking geen beroering
wekt dan ergernis of niets, als ooit
de dagen zich weer sluiten in de
aaneengeregen rij van opsomming
zonder apotheose als de dood
zich in ons heeft gemengd en vreugdeloos
met ons aan tafel zit waar alleen nog
de verveelde conversatie van de vorken klinkt,
als ooit jouw bloed niet meer het mijne is
of ik het drink en er meer is in de kamer
dan jouw aanwezigheid als jij er bent,
als ooit behang en kapstok met jouw jas eraan
geen verschil maken voor mijn blik,
de straat gelaten onder onze voeten ligt,
dan vraag ik je om met mij in een kleine kist
onder een boom waar wij eerder
of te verbranden en te gooien in het water
waarop wij eens, dat wij teruggaan naar de plaatsen
die zijn achtergebleven in het fotoboek en ook het fotoboek
met alles er nog in en ook ons huis, de kinderen
als we die dan hebben, de hele aarde
zullen we samen moeten begraven, als ooit
Hagar Peeters
SCHIMMENDANS.
Jij bent de onveranderlijke reflectie in het autoraam. Nooit ben je ongewassen of ongeschoren. Je zet de kraag van je hemd nooit rechtop, zelfs niet uit praktische overwegingen.
Toen ik je onlangs trachtte te zoeken onder mijn laken, vond ik enkel nog meer vragen. Wie ben je eigenlijk? En waarom ben je er niet? Alles lijkt zo dof en vervelend zonder jou.
Je stem echoode in mijn slaapkamer en riep mijn naam. Ze klinkt nog na in mijn hoofd, zoals een geslaagde aardbeving, met één miljoen doden. Maar ik wil jouw enige dode zijn, dat ene slachtoffer dat zijn moordenaar krankzinnig maakt van spijt en medelijden.
Jij bent de geneutraliseerde materie die ik dagelijks verteer. Jij bent mijn dierbaarste obsessie. Soms denk ik dat net jij dood bent en ik jouw moordenaar, alsof ik iemand zou kunnen vermoorden. Waarschijnlijker is het, dat we beiden nooit hebben bestaan.
Kalinka Roosendaal
|
|
