Half twaalf ’s nachts, je bent onderweg met de auto. Je stopt even en de passagier stapt uit om iets in de bus van de Post te steken (niet echt het goede uur ervoor, maar oké). Je ziet plots een portefeuille naast de auto liggen, doet het portier open en raapt de portefeuille op.
In de portefeuille steken de volgende zaken: 4 verschillende betaalkaarten, een lidkaart van het casino van Knokke, verschillende kaartjes van fancy restaurants, kaartjes van psychologen en nog meer van dat chique gedoe. Voor de rest vind je ook nog een identiteitskaart en standaard zaken zoals een siskaart etc terug in de portefeuille. Het gaat om een kerel van begin 20, student. Op de huidige identiteitskaarten staat geen adres meer, maar er steekt een plakkertje van die ziekenkas mee in de portefeuille waar wel het adres op staat.
Last but not least zit er ook nog cash geld in. Geen 5 euro, geen 20, geen 50, maar een bedrag van maar liefst rond de 150 euro.
De vraag:
Wat doe je?
Toeval wil dat ik in gisterenavond in deze situatie zat waarbij mijn vriend de bestuurder en vinder van de portefeuille was.
We hebben letterlijk aan tafel gezeten, met een vriend van ons die er op dat moment bij was, om te bespreken wat we nu in feite zouden doen.
Volgende zaken kwamen aan bod:
1) We laten alles zitten, kaarten, geld, alles, en brengen het terug naar het adres van die kerel. Je weet van wie dat geld is, er is een naam en adres aan verbonden, het dan bijhouden is eigenlijk zo goed als stelen. Er is een persoon die voor dat geld gewerkt heeft.
(Dit was meteen mijn standpunt. Op dat vlak ben ik echt een doodeerlijk persoon. Ik praat mijzelf daar echt niet mee de hoogte in, want ik weet goed genoeg dat veel mij voor gek zouden verklaren. Iemand in het middelbaar noemde me een seut omdat ik een gsm had gevonden op de speelplaats en deze aan mijn leerkracht had gegeven in plaats van deze zelf bij te houden.)
2) We laten alles zitten van kaarten en brengen dat terug, maar houden het geld voor onszelf.
Argumenten die daarbij aan bod kwamen:
- Kijk eens wat die kerel allemaal in zijn portefeuille heeft. 4 betaalkaarten, casino Knokke… Welk normaal mens loopt dan ook met zoveel cash geld rond? Dat is toch geen normaal bedrag? Die kan dat geld echt wel missen als je ziet wat voor een persoon dat is.
- Toen ik mijn portefeuille eens kwijt ben geraakt, heb ik ook alles teruggekregen, maar ze waren ook met mijn geld weg hoor. Ze hebben dat niet bij mij gedaan, dus waarom zou ik dat voor iemand anders doen?
- Hij mag al blij zijn als we die kaarten enzo teruggeven. Om dat allemaal terug in orde te brengen… dat kost ook genoeg tijd, moeite en geld. Hij mag al blij zijn dat we dat teruggeven, want anderen zouden dat waarschijnlijk niet eens doen.
Dus nogmaals: hoe zit het met jullie? Wat zouden de Noxanen doen? En wat is jullie mening over bovenstaande zaken?
Indien geďnteresseerd licht ik mijn mening wel verder toe, maar nu ben ik vooral benieuwd naar wat Noxa denkt.
Maar als slot van mijn verhaal: we zijn naar dat huis gereden rond half 1 's nachts.
Kast van een huis. We zagen dat ze binnen de kussens van de zetel omhoog aan het tillen waren en de zetels aan het verschuiven waren: op zoek naar iets dus.
We reden de oprit op en de jongen en zijn moeder kwamen naar buiten. Zijn gezicht klaarde helemaal op wanneer hij de portefeuille zag in mijn vriend zijn hand.
We kregen een merci van de jongen en zijn moeder. Ze gingen terug naar binnen.
We hebben alles in de portefeuille laten zitten: inclusief het geld.
Bijkomende vraag daarbij:
Had er volgens u meer afgekunnen dan enkel een 'merci'? Wat zou jij doen als ze met uw portefeuille met al uw geld nog in voor uw deur kwamen?
Ik zou het geld nemen , maar portomonéé schoon terug brengen
oké das niet lief maar iedereen zou het doen en whatever .
ik zou sowizo moest da mij overkomen
moet ge geen bedankje hebben -steekt 10€ uit -
haha, ik zou zowiezo wel een 'beloning' wille
of het geld er uit hale en dan de portefeuille trg wegleggen ergens, dat iemand anders hem maar binnedoet
(bij mij is dat toch zo al gebeurt )
Ik had het geld ook genomen. Als ik het nu bekijk. Hoewel ik ooit weer wel een gsm van 500 euro had gevonden en de moeite had gedaan om te zoeken achter de eigenaar. Achteraf heeft hij mij 50 euro gegeven. En het was al een oudere man.
Ik zou alles terugbrengen, inclusief geld.
Maar met een simpel bedankje, zou ik er wel spijt van gekregen hebben.
Moest iemand mijn portefeuille met zoveel geld in terugbrengen, op dat uur, had ik ze zeker binnen gevraagd hebben en wat te drinken aangeboden hebben.
Ik zou toch wat lastig zijn als ik zo eerlijk zou zijn om het geld te laten zitten en alleen maar ne 'merci' te krijgen ze, vind ge da ni wa jammer?
Ik ben mijn portemonnee ook ns kwijtgeraakt, de mevrouw die hem vond heeft mij opgezocht en opgebeld, ik mocht hem gaan halen en al het geld (wa maar 20 euro was maar toch) zat er nog in.
Ik ben dus geneigd te zeggen 'ik laat het steken en breng hem terug' maar kweetniet, als ik da geld in mijn handen zou hebben en al die sjieke kaartjes zou zien, zou ik toch sterk twijfelen ze.
Ik denk datk het moet meemaken om te zien watk zou doen, toch chapeau voor jullie dat jullie het zo eerlijk opgelost hebben.
Volgens mij hoopte da mens ni eens datm da geld ging terug zien, laat staan die portemonnee me al zn kaarten etc erin.
dus t geld zou k dr uitgehaald hebbe
Ge doet zoiets niet omda ge een beloning verwacht, maar omdat ge dat het juiste vindt, dus een beloning is niet verplicht, ma 't zou wel schoon zijn natuurlijk... Vooral omdat jullie ook nog tot ginder gereden zijn... Maar je kan het dus niet direct 'verwachten'...
vooral niet naar de politie brengen want dan beschuldigen ze u nog van diefstal.
nuja ik zou dat terug geven met geld en alles er nog in. ik zou te veel last hebben van mijn geweten.
in dit geval had er wel een beloning mogen zijn.
ik heb ooit 200euro gevonden. maar dat was van een kindje.
die had waarschijnlijk al zijn spaargeld bij elkaar geraapt voor het nieuwste spelleke of wat dan ook. ik ben die gaan zoeken in het winkelcentrum en heb dat terug gegeven.
en ik verwacht daar dan geen beloning van.
Ik zou toch wat lastig zijn als ik zo eerlijk zou zijn om het geld te laten zitten en alleen maar ne 'merci' te krijgen ze, vind ge da ni wa jammer?
Er was een zware begrafenissfeer in de auto En zelfs ik, die meteen van mening was alles terug te geven, had op dat moment ook wel gemengde gevoelens. Ik deed het zeker niet voor de beloning, maar deed het voor mijn buikgevoel. In mijn ogen was dat het juiste om te doen. Indien een beloning; des te leuker. Maar ik had ergens ook wel meer verwacht dan een merci, maar ook wel vanuit de gedachte hoe ik zou reageren mochten ze mijn spullen terugbrengen. Ik zou ook meer geven dan een merci.
Ik ben niet achterlijk, 150 euro is een zeer mooi bedrag om zomaar te vinden en we hadden dat goed kunnen gebruiken aangezien we aan het rondkijken zijn voor meubels, maar ik had me ook 'niet goed' gevoeld als we het voor onszelf hadden gehouden.
Ik bezorg een gevonden portefeuilles altijd terug en als ik ze persoonlijk kan teruggeven, laat ik het geld er sowieso insteken.
Als het via een derde persoon moet (zoals politie) dan zou ik nog wel twijfelen of ik het geld laat zitten of niet, omdat je er ook niet zeker van bent wat die derde persoon met het geld gaat doen. Hoogstwaarschijnlijk zou mijn geweten te veel knagen als ik het geld zou houden en laat ik het geld er gewoon inzitten voor mijn gemoedsrust. Maar dit heb ik nog nooit aan de hand gehad, dus ik weet niet wat ik zou doen moest de gelegenheid zich echt voordoen.
Er had in dit geval, met zoveel geld er nog in, best wel een kleine beloning afgekund, of toch minstens een tas koffie . Tenslotte steek je er vrijwillig tijd en moeite (en geld voor de brandstof/telefoontje/etc) in.
Ik denk dat die 150 euro het niet waard zou zijn om de rest van uw leven terug te denken aan die ene keer dat ge die schamele 150 euro niet hebt teruggegeven.
Ik denk dat die 150 euro het niet waard zou zijn om de rest van uw leven terug te denken aan die ene keer dat ge die schamele 150 euro niet hebt teruggegeven.
Da's inderdaad wel een ambetante situatie...
De portefeuille zou ik denk ik wel terugbrengen, zeker als er duidelijk een adres te vinden is en zo. Het is niet omdat die kerel rijk is dat hij daarom al dat administratief gedoe moet doorstaan, dan zou ik mezelf beschuldigen van jaloezie omdat hij rijk is en ik niet.
In de portefeuille zou ik ook al het geld laten zitten TENZIJ ik op voorhand zou weten dat er enkel een 'merci' af kon van die kerel. Tien euro zou ik zelf -als nietzorijk persoon- ook geven dus verwacht ik (zeker) van een rijk persoon hetzelfde. Misschien niet zo mooi van mij maar da's nu eenmaal een ongeschreven regel, denk ik, alleen al uit 'dankbaarheid' dat de vinder de rest heeft laten zitten.
Ik vind dat zelfs een goed initiatief om vinders van portefeuilles ertoe aan te zetten de portefeuille sowieso terug te brengen i.p.v. eerst voor het dillemma komen te staan: moet ik eerlijk zijn of het gratis geld nemen? Deze ongeschreven regel zorgt ervoor dat de vinder eerlijk kan zijn en ook een beetje geld (waarschijnlijk kleiner dan de totale inhoud van de portefeuille, maar is eerlijkheid dat niet waard?) als beloning krijgt.
Terugbrengen en teleurgesteld zijn met die 'merci' zou ik dus gedaan hebben.
mja als er inderdaad zoveel in zit mag het wel. maar als ik mijne portemonnee kwijt ben en er zit 10 euro in ben ik ook alleen maar ongelooflijk dankbaar. en dat ben ik dan ook echt ook al toen ik dat niet door geld te geven.
ik denk dat die mensen misschien zo euforisch waren dat ze alles terug hadden dat ze er niet meteen aan dachten om een beloning te geven?
Zo zou ik zijn. Alhoewel ik er misschien wel aan zou denken om iets voor de benzine te geven als ze langs waren gereden. Ik zou zelf wel al blij zijn met een merci. Als ze mij iets zouden willen geven, dan zou ik het niet willen hebben.
(En als antwoord op de eerste vraag: natuurlijk geeft ge dat terug met geld en al.)
) 
En zelfs ik, die meteen van mening was alles terug te geven, had op dat moment ook wel gemengde gevoelens. Ik deed het zeker niet voor de beloning, maar deed het voor mijn buikgevoel. In mijn ogen was dat het juiste om te doen. Indien een beloning; des te leuker. Maar ik had ergens ook wel meer verwacht dan een merci, maar ook wel vanuit de gedachte hoe ik zou reageren mochten ze mijn spullen terugbrengen. Ik zou ook meer geven dan een merci. 
