Nieuws
Ik ging dus vanmorgen naar mijn leidinggevende en ik zei dat ik erachter kwam dat M. ziek was op de moment dat ik naar M. belde 's morgens en dat het niet fijn/oké was dat ik niet op de hoogte was en ook niet wist wat ik dan moest doen. En alé die zei van "ja das altijd zo last minute" en al die dingen en ik zei van : "ja maar het had op zijn minst wel fijn geweest als iemand mij daarover had ingelicht." en hij zei ook van dat hij moeilijk kon komen werken, omdat zij afwezig was. Van mij moest die gisteren niet komen werken, maar die had vrijdagnamiddag mij wél iets kunnen laten weten én wel een oplossing proberen te zoeken voor als hij zelf afwezig was. Niet dan? Ik moest die telefoons wel oppakken en er is een hele dag amper iets gebeurd met de mailtjes die klanten stuurde. Als M. met vakantie is dan is dat meestal ook op de dag dat ze weg is van "oh wat gaan we nu doen?" ipv dat daar is fatsoenlijk over nagedacht word. Ik snap dat hij misschien niet alles kan oplossen, maar ik moet toch niet degene zijn die dan de miserie maar moet opkuisen? Of op zijn minst ne "sorry" te horen krijgt ... Hij heeft ook nog geen plan voor vandaag en tis al bijna middag en ook niet voor de komende dagen ...

Ik voel mij nu redelijk emotioneel en ik voel mij niet echt begrepen ... Zit mijne leidinggevende wel met mij in als die dit oké vind?
Mijne leidinggevende had mij niet op de hoogte gebracht dat M. van de helpdesk sinds vrijdagmiddag ziek is. Ik kwam hier vanmorgen aan en toen ik een telefoontje voor de helpdesk kreeg, belde ik M. dus onwetend op. Ik heb die denk ik wakker gebeld of whatever ... Mijne leidinggevende is er vandaag niet en heeft mij dus gewoon lekker aan mijn lot overgelaten. De mensen worden gewoon niet verder geholpen en ik mag de ontevreden telefoontjes beantwoorden.

Top, echt top. Lichtjes tot zéér kwaad op dit ogenblik.

Ik "moest" dus gisteren mijn 1ste loopje van 3km doen aan een tempo van 7'7''/km wat kei traag is. Het is mij niet gelukt om zo traag te lopen, maar ik heb mijn best wel gedaan om zo traag mogelijk te lopen. Mijn gemiddelde was nog altijd maar iets boven de 7min/km. Oepsie. Maar ik weet wel dat zo'n trage lopen uiteindelijk effect gaan hebben op de conditie en het sneller looptempo.

Ik vond het dus wel heel lastig om constant met mijn gsm in mijn hand te lopen. Wat ik niet gewend ben en om mij te moeten focussen op mijn tempo. Voor 3km vind ik dat oké, maar ik heb echt geen zin om 10km op mijne gsm te gaan staren.

Ik ben ook wel een beetje bang voor die langste loop. 15km is "maar" 4km (+/- 25min) meer dan ik nu loop, maar die 17,5km da lijkt precies echt zoooooooooo ver. Wil ik dat eigenlijk wel? Kan mijn lichaam dat eigenlijk wel aan? Ik hou ook van lopen op routes die ik ken en waar dak niet moet afwijken en mijn innerlijke "mijlpalen" heb en dan voel ik mij "gerust". Alé das gewoon iets raar van mijzelf da weet ik wel. Die langste loop is er wel pas in week 12 of 13 dus de eerste weken doe ik eigenlijk minder km's dan ik normaal nu al doe.

Ergens is het ook wel fijn om een doel te hebben. Al weet ik dus niet of dat doel wel echt haalbaar gaat zijn. Voornamelijk fysiek dan door mijn overlenige ledematen en mijn instabiel bekken.
Ik kan momenteel 11km “makkelijk” lopen en ik heb het gevoel alsof da ik misschien wel 15km kan lopen, omdat er conditioneel nog marge is als ik voel. Nu heb ik dus via de Nike app een schema gemaakt om over 14 weken dat te kunnen lopen. Mijne langste loop gaat niet 15km zijn - surprise -, maar wel 17,5km. Das bijna ne halve marathon en da lijkt mij echt zot en de vraag is nog of da wel gaat lukken.

Allersinds sebiet 1/42: 3km aan een slakkentempo
Ik weet het momenteel allemaal (weer) effe niet. Mijn therapeute had dit verwacht nu ik 4/5e werk en er terug tijd is om te voelen/denken. Maar het probleem is dat ik niet weet wat ik voel of denk. Ik weet wel dat ik momenteel alle sociale interactie met mijn vrienden uit de weg ga, omdat ik geen behoefte of zin heb om er (enkel) voor hen te zijn. Ik had gedacht dat ik mij eenzamer zou voelen, maar dat is ook niet zo. Eigenlijk vind ik het niet zo erg om alleen maar mijzelf te hebben. Al zou ik het wel fijn vinden dat ik uit deze chaos en leegte kom en misschien eindelijk weet welke richting ik uit wil/moet.
Vrienden
Karakter
Fotos
12/04/17 13:53
12/04/17 13:52
12/04/17 13:51
Tags
Info
Leeftijd 30
Geboortedatum 6/3/1988
Geslacht v
Registratie 11/04/17 14:40
Profielposts recent 9
 
03/08/18 19:54
Hahahaha 5 gb posts zonder dak een nieuwske had gemaakt, DAMN kdacht ff da de wereld vergaan was :p

Ja kdenk eigl dak nu al halve marathon zou kunne lope op karakter ma kwil idd geen blessures enzo dus kzal er toch maar gewoon wa voor trainen :p

Onderweg eten ga ik ni kunnen, ma drinken natuurlijk wel!
30/07/18 14:06
Mja ik vind dat echt ni lekker om zomaar tussendoor te eten, fruit. En yoghurt lust ik helemaal niet. Kheb onlangs vegan ben & jerry's gegeten omdat dat toch gezonder is, maar ik ben allergisch aan die melk waarmee dat ijs gemaakt is :' ) kben ook allergisch aan het weinige fruit dat ik lust (appels, kersen) en de aardbeien ben ik momenteel wat beu gegeten (enige fruit dat ik echt graag eet en waar ik niet allergisch aan ben).

Kdenk dat ik vooral meer wil eten uit verveling. Kwil ontspannen voor tv met maaltijd en chips en ijs. Kweetnie goed waarom ik eten nodig heb om te ontspannen :' )
30/07/18 12:51
VOILA SE tstaat er :( :( :(
16/07/18 07:05
Slecht :( :( :(
Kheb geen zin meer haha. Ma kga me herpakken vandaag 8)
26/03/18 15:28
Dat is inderdaad pijnlijk confronterend om dat te lezen.
Heeft hij het er nu nog steeds moeilijk mee? Of is dat echt iets waar je mee leert omgaan?
06/03/18 19:13
Fijne verjaardag!
12/02/18 15:32
Lang leve het bedrijfsleven.
08/02/18 08:06
Kaklimiet op gastenboekposts hier.
Ik begin straks opnieuw --'
06/02/18 16:51
Ook daar: genoeg anderen die jou die bevestiging kunnen geven.
06/02/18 12:17
Beschouw het als een goede zaak dat het na die ene keer niet opnieuw iets serieus is geworden.
Ander en beter.