Nieuws
Ik heb vandaag bezoek gehad van ne controle-arts en wete, dieje was niet in mijn voordeel. Ik vind het geen probleem als iemand mij komt “keuren”, maar 1) die kent totaal mijn fysieke voorgeschiedenis niet en 2) die is hier max 10 min geweest en heeft een half onderzoek gedaan. En zijn oordeel is: gij kunt vrijdag wel terug gaan werken.

Mijne kine zei gisteren “als ik u zo zie lopen dan zou ik nog nie gaan werken”.

Maar hey, een geblokkeerd facetgewricht in uwe onderrug da doe blijkbaar gene zeer en is zeer werkbaar volgens dieje controle-arts... ik ga nu toch stiekem hopen dat er op ‘t werk iets in mijne rug schiet en daze zien hoe plezant dat is ...
Update over onderstaande: ik ben (weer) de “slechte”.

Ons papa stelde (volgens mijn zus) die vragen alleen maar om te verifiëren en volgens hem/haar viel da bij mij in slechte aarde. Ons papa dieje mocht vragen stellen, maar die gaf mij niet echt ne plezante indruk of dat hij ons daarin ging steunen. En ja, mss was da ne slechte moment om da te bespreken en mss was ik wat gevoelig, maar ik mag mij toch gewoon voelen zoals da ik mij voel? Maar volgens mijn zus moet ik sorry zeggen, omdat ik het nie juist geïnterpreteerd heb. En omda ons papa al 28 jaar het beste me mij voorheeft en nu het gevoel heeft alsof ik hem laat vallen. Ik heb enkel gezegd da ik wat tijd nodig had om over het gevoel te geraken da hij mij in da telefoongesprek gegeven heeft. Ik heb nie gezegd dak hem nooit meer wou zien/horen. Ik kan nie zeggen dat ons papa nooit niks voor mij heeft gedaan, want da zou ondankbaar zijn ... maar hij heeft mij evenveel keer als slecht doen voelen, geen steunend gevoel gegeven en zelfs manipulatief en dominant geweest. Al die vorige keren zaten ook “in mij” toen dat telefoongesprek er was en misschien was dat even de druppel voor mij. Tis echt nie alsof dat die de laatste tijd nog veel interesse heeft in mijn leven. Ik doe een nieuwe opleiding: heeft hij een mening. Ik ging id horeca werken: ook lekker zijn mening. Ik wil gerust mijn aandeel in de ruzie, maar waarom doet hij dat dak ook niet? Nee ik ben degene die zich moet excuseren, want nu voelt ons papa zich kei slecht. En hoe da ik mij erbij voel dat doet er nie toe?

Mijn zus zegt ook dat ze mij allemaal steunen en blij zijn en da ik dingen “anders” oppak. Als dat zo is, is dat dan zo erg? Da zijn toch mijn gevoelens en die mogen er toch zijn? En zo steunend zijn ze nie ze. Mijn zus zei “ik had meer tijd nodig om na te denken ze”. Ik lees net een artikel dat afschaffing vd woonbonus een verlies van 40.000 eur is voor een koppel op 25jaar. Is dat dan nie een redelijk goeie reden om zoiets sneller te beslissen? Zodat ge dat NOG wel hebt?
Wij hebben dus een optie genomen op een huis, maar om dat te kunnen financieren ga ik mijn appartement moeten verkopen zodat we da kunnen inbrengen als eigen vermogen. Nu weet ik nie hoe snel/makkelijk dat gaat verlopen, dus ipv een overbruggingskrediet te moeten afsluiten, wou ik aan mijn vader vragen om een contract op te stellen. Een contract voor als het nodig moest zijn en als “waarborg” toe naar de bank da er eigen middelen kunnen gegeven worden als mijn appartement nog niet verkocht is. In het contract staat duidelijk dat dit enkel is als mijn app niet op tijd is verkocht en dat hij dat erna integraal gewoon terug krijgt per direct. Ik zou denken dat ge als ouder blij en trots zijt da ge de mogelijkheid hebt om u kind misschien verder te helpen. Het gaat om veel geld, dat is een feit en daar moogt ge effectief over nadenken ... maar over misschien tijdelijk een overbruggingskrediet dat ge 100% daarna terug krijgt, zou't ge toch mee moeten kunnen leven? Het is nie zo da wij vragen voor een lening en dat hij dat geld pas over x-aantal jaren pas volledig terug heeft.

Nee, mijn vader heeft duidelijk gemaakt da hij liever dagelijks naar dat geld op zijn spaarboekje ligt te kijken waar dat veilig staat en waar hij direct aankan als HIJ dat nodig heeft. Ik hoop dat hij en zijn geld gelukkig worden, want als ge kiest voor uzelf ipv u kind ... Ik denk nie da ik hem dit ooit kan vergeven.

En voor alle duidelijkheid niet omdat hij ons da geld nie geeft he. Als hij daar een goede reden voor heeft dan respecteer ik die beslissing, maar als ge het nie wilt dan is da voor mij een heel ander paar mouwen.

Toffe week manneke, toffe week
Mijn lief smoort dagelijks - oké cava
Maar op sommige dagen vind ik dat die toch wel net iets te veel smoort. Dus ik had voorgesteld om een compromis te vinden in het aantal en dan is iedereen content?! Hij mag dat en ik ben oké met het aantal. Nu is het zo dat ELKE keer als hij over dat afgesproken aantal wil gaan hij daarover een discussie begint, omdat hij persee wilt gaan smoren. En dan doet hij het toch gwn, omdat hij da wilt. Hij vindt da hij daar niemand lastig mee valt en da ik een diepgaande reden moet hebben om da te argumenteren. Ik vind da hij mij een afhankelijk gevoel geeft en da vind ik nie fijn en da vind hij geen goede reden. Als hij daar nu effe mee zou stoppen en effectief zijn onafhankelijkheid zou bewijzen, zou ik da oké-er vinden. Maar hij vindt da 2 weken nie smoren genoeg bewijs is en da ik hem een beperking opleg. Hij mág dat doen en gaat akkoord met het aantal en elke keer draait hij terug 180% en gedraagt zich als een klein kind dat zijn goesting nie krijgt... hij loopt nie graag langs de openbare weg, eet bepaalde dingen liever nie en ja, klein dingen waar ik als lief wél rekening mee houdt, maar hij vindt da niks in vergelijking met wat ik van hem vraag. Dit is zo vermoeiend en hij geeft mij elke keer het gevoel alsof da ik the bad guy ben en de egoïst ...
Ik heb echt het gevoel alsof da ik nie weet hoe een lange relatie in zijn werk moet gaan of hoe dak dees moet doen. Wanneer moet ge wel of nie vergeven? Wanneer is het genoeg?
Vrienden
Karakter
Fotos
12/04/17 13:53
12/04/17 13:52
12/04/17 13:51
Tags
Info
Leeftijd 31
Geboortedatum 6/3/1988
Geslacht v
Registratie 11/04/17 14:40
Profielposts recent 1
 
30/10/19 11:08
haha die controleartsen.
Ik had een bot operatie gehad (ze hebben bot weggenomen ) en ik mocht alleen maar in de zetel zitten, mijn verplaatsingen doen met 2 krukken of in de rolstoel.. maar die vond het niet ernstig genoeg.. ik heb tegenexpertise laten doen (puur om gewoon mijn gelijk te hebben, werken wou ik wel want ik was het thuis zitten echt beu) en de prof van het UZA die er dan bij was had ook iemand uitgenodigd van de orde der geneesheren... ik kan U zeggen.. dieje controle arts doet dat niet meer ;)
22/10/19 14:18
Ja das echt schandalig idd...
Wij hebben de gebreken ontdekt op 10 maart, en dagvaarding gestart op 1 april. Nu heeft die expert 3 maanden om zijn onderzoek te doen maar euh ja, 't is wel winter ondertussen en wij zitten al sinds maart zonder isolatie aan ene muur, dus het is ondertussen al vrij koud binnen en dan vriest het nog ni eens.
Alweer, GELUKKIG hebbe wij geen kinderen jong.
22/10/19 12:52
ja tuurlijk is dat de combinatie daarvan, en ook dat we onze reserves van de 2 laatste jaren ook telkens gebruikt hebben zodra we ze hadden, voor de aanleg van een oprit, een terras en een omheining van de tuin.
Ma kvind da echt schandalig dat een rechtzaak zo duur is. Het rechtsysteem zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn want iEDEREEN kan zo'n problemen tegenkomen. En als wij, 2 goeie verdieners zonder kinderen, al moeite hebben met die kosten op te hoesten, kan ik mij ni inbeelden hoe andere mensen dat doen. Mensen die minder verdienen, of die meer maandelijkse kosten hebben (kinderen bvb!!), of idd alleenstaanden.

Dusja, kvind da echt ni kunnen eigenlijk.
08/10/19 10:07
Idd. Het is ofwel altijd rekenen op een ander of elkaar niet zien. Daar kies ik dus niet voor :) .
07/10/19 18:29
Mijn job is tof maar niet meer te combineren met een baby. Wij werken allebei in shiften en weekends en da's niet te doen wsl dus vandaar :) .
04/10/19 13:40
Hahahaha zalig :D
04/10/19 11:35
Kheb u gepm'd!
04/10/19 09:03
Dan kunde da gewoon gaan eisen als ze u da ni bij betalen!!
Succes jong... tot wanneer moet ge daar nog opzeg doen?
04/10/19 08:57
Oei, ik kan da eigenlijk zo nie van butien zegge, ge moet in uw arbeidsreglement kijken of daar iets over in staat, en ook in uw CAO (collectieve arbeidsovereenkomst) waarin da geregeld is...
Bij meeste bedrijven is het wel zo dat eindejaarspremie pro rata wordt uitbetaald (dus voor de tijd dat ge in dienst waart).

Weet ge welk paritair comité ge zijt? Ik kan het dan wel eens proberen op te zoeken.

Zijt ge bij een vakbond aangesloten? Die kunnen u ook altijd helpen!
01/10/19 11:20
ja da wel. ben ergens ook wel ongerust.