|
Das |
|
|
| what a great hiding place | |
«
‹
(1/6)
›
»
|
| dinsdag, 25/11/08 12:54 | | Ik schreef zoveel en delete nog meer. Beter liet ik staan wat hier al stond, ook al deed me dat denken aan wat ik nu behoor te vergeten. En wat als ik enkel de koude verdringen wil en de warmte koesteren? Ik hoef van niemand duwtjes in mijn rug. Ik zal wel alleen wandelen. Maar zal men het mij dan binnen afzienbare tijd kwalijk nemen dat ik uiterlijk niet genoeg lijdde? En als het dat dan niet is, dat ik geen beelden verscheurde of woorden verbrandde? Niet om hulp riep. Niet op straat liep met een SOS-bordje. Er geen liedjesteksten bijhaalde. Er hier geen honderden woorden aan vuil maakte zoals ge hier schijnbaar dient te doen. Ik houd u liever proper. Thuis is waar de snelweg raast. Het raast. Maar ik zal blijven lachen. |
| oh captain, my captain |
|
slapeloosheid en minder idealen
|
|
| all I want is the wind in my hair | | Muzieksmaak | | Neem me mee. Sleur me langs de rivieren Cat Power, Jakob Dylan, Joe Henry, Alela Diane, de eilanden Erykah Badu, Mavis Staples, Otis Redding en de zoete zeeën Billie Holiday, PJ Harvey, Jeff Buckley en Chris Whitley. En zeur en zaag nu maar dat zelfs ik tegenwoordig aan namedropping doe. Alle zekerheden verdwijnen op den duur. Hier kunt ge alleen zeker zijn van uzelf. Al de rest loopt weg. Misschien niet nu, dan wel later. Wij lopen voortdurend weg. Wij hollen. Van alles en iedereen. Weg. Verder weg. Dichterbij. Links. Rechts. In mijn hol voel ik me geborgen. | | Extra info | | je had het eerder door dan ik er is zo weinig tijd. perdu dans mes rêves. |
|
|
|
